نکات قابل توجه در ارتباط با نحوه تماس دماسنج با جسم مورد اندازه گیری

 

هنگام اندازه گیری دما برای برقراری تماس گرمایی و مکانی مناسب بین المان حس کننده دماسنج و جسم مورد اندازه گیری توجه به نکات زیر ضروری است:

 

اندازه گیری دمای داخل جسم جامد

  در اندازه گیری دمای داخل جسم جامد، سوراخ نسبتاً عمیقی برای فرو بردن المان حس کننده دماسنج تعبیه می شود تا بتوان از دماسنج تماسی استفاده کرد. برای برقراری تماس مناسب بین المان حس کننده و جسم جامد، بهتر است از مایع مناسبی در سوراخ استفاده شود. اگر ابعاد جسم جامد کوچک باشد، از ترموکوپلی با سیم های نازک با عایق بندی الکتریکی استفاده می شود تا پیوندگاه اندازه گیری ترموکوپل و جسم جامد بطور کامل در تماس گرمایی با یکدیگر قرارگیرند.

 در مورد جسم جامد با رسانایی گرمایی پایین، استفاده از ترموکوپلی با سیم های نازک توصیه می شود. برای کم کردن خطای ناشی از رسانایی گرمایی سیم، بهتر است ترموکوپل را در امتداد ناحیه همدمای پیش بینی شده جسم جامد در مجاورت المان حس کننده قرار دهید.

 هرگاه برای اندازه گیری دمای داخلی با استفاده از یک دماسنج غیر تماسی سوراخی روی جسم جامد تعبیه شده باشد، توزیع دما در بعضی مواقع متناسب با همرفت ایجاد شده در سوراخ تغییر می کند.

 عموماً دمای سطح جسم جامد به دلیل اثرات ماده ای که با آن در تماس است با دمای داخل آن تفاوت دارد (این مواد اغلب گازها هستند). در اندازه گیری دمای سطح، شرایط گرمایی سطح حتی می تواند با تماس خود دماسنج نیز تغییر کند. در مورد دماسنج تماسی، بهتر است از دماسنجی با المان حس کننده با اندازه کوچک استفاده شود. هنگام بکارگیری ترموکوپل بعنوان حسگر، روش های زیر را بکار برید :

برای برقراری تماس بهتر با سطح جسم جامد، پیوندگاه اندازه گیری ترموکوپل را به پولکی مسی لحیم کنید (برای مثال ، پولکی به ضخامت 2/0 تا 5/0 میلیمتر و به طول 30 میلیمتر) این پولک باید بطور محکم با سطح جسم جامد در تماس باشد.

 هنگام اندازه گیری دمای جسمی با ضخامت قابل ملاحظه، شیار باریکی روی سطح جسم تعبیه کنید و دمای سطح را با استفاده از ترموکوپلی که در این شیار قرار می دهید اندازه گیری کنید.

 همچنین می توان دمای سطح را با برون یابی از مقادیر دماهای اندازه گیری شده در سه نقطه متفاوت از نظر عمق نسبت به سطح جسم مورد اندازه گیری بدست آورد.

 

اندازه گیری دمای مایع

  از آنجا که مایع با بخش آشکار کننده تماس خوبی برقرار می سازد، با استفاده از یک دماسنج تماسی و رعایت نکات زیر اندازه گیری دمای مایع با درستی بالا امکان پذیر است.

 برای دستیابی به توزیع دمای مایع، بهتر است از بخش آشکار کننده ای با ظرفیت گرمایی کوچک استفاده شود.

 در صورتیکه مایع کاملاً به هم زده شود می توان میانگین دمای مایع را در یک نقطه از مایع اندازه گیری کرد.

 برای اندازه گیری دمای مایع داخل یک لوله که ایجاد طول تماس مناسب در آن دشوار است، بهتر است بخش آشکار کننده بطور کامل با مایع در تماس باشد.

 

اندازه گیری دمای گاز

  بطور کلی، گاز ظرفیت گرمایی و رسانایی گرمایی پایینی دارد و همرفت در آن به آسانی بوجود می آید، بنابراین دمای آن در اکثر موارد یکنواخت نیست. حتی نقاط مختلف یک شعله در حالت تعادل گرمایی نیستند، و بطور کلی تغییر دما بصورت تابعی از زمان و مکان قابل ملاحظه است، بنابراین اندازه گیری صحیح دما دشوار است.

 دماسنج تماسی با بخش آشکار کننده کوچک را مورد استفاده قرار دهید و ، برای بهبود بخشیدن به تماس گرمایی بین بخش آشکار کننده و گاز، بهتر است ناحیه تماس آن دو را بزرگتر کنید.

 اگر تابش گرمایی به جای جسم مورد اندازه گیری از طریق گاز صورت پذیرد، بخش آشکار

 کننده باید با یک حفاظ تابشی پوشانده شود. بطور کلی، در اندازه گیری دمای گاز به دلیل ظرفیت گرمایی آشکار ساز تأخیر زمانی زیاد است. به خصوص، در مورد گاز ساکن، تاخیر زمانی قابل ملاحظه است، بنابراین توجه به نکات زیر الزامی است:

 برای اندازه گیری دمای گاز در اتاق ، بخش آشکار کننده باید از دیواره و نظایر آن مجزا بوده و در حفاظ تابشی قرار داده شود تا در معرض پرتوهای مستقیم خورشید و نظایر آن قرار نگیرد.

 برای اندازه گیری میانگین دما، به منظور ایجاد دمایی یکنواخت گاز باید به هم زده شود.

 برای اندازه گیری دمای گاز در لوله ای که در آن ایجاد طول تماس مناسب دشوار است، بهتر است بخش آشکار کننده کاملاً با گاز در تماس باشد.

 برای اندازه گیری صحیح دمای گاز های داغ، با فرو بردن لوله ای مسدود و مقاوم در برابر گرما در گاز داغ، دمای ته این لوله باید از داخل با استفاده از یک آذرسنج نوری یا با بکارگیری دماسنج تابشی اندازه گیری شود.

 

/ 0 نظر / 55 بازدید